Ik wilde eigenlijk maar tot Labouheyre, maar ik kreeg op m'n mailtje terug dat de madame niet meer 'ontving' (peregrinos dus). Dat was best vervelend, want in januari dacht ze er nog heel anders over. Via de mairie van het volgende dorpje heb ik toch 3 adressen moeten afsjouwen. Allemaal bezet, maar onderweg heb ik geen hond gezien. De weg was lang, 112 km, maar vlak. 
Het derde prachtige huis was raak. 

Aardige mensen, er komt gelukkig nog een tweede pelgrim bij (een loper), dan hoef ik de conversatie tenminste niet gaande te houden tijdens het diner, wat we ook hier krijgen. Zo far zo good. Gelukkig kon ik de heer des huizes helpen met z'n internet adres en WiFi wachtwoord, zodat dat ook weer is opgelost. De Flyer draait uitstekend, de accu gaf de geest bij precies 100 km. Met de tweede accu heb je de vrijheid te fietsen zoals het uitkomt, hoef je niet te serieus te plannen. Met een accu moet je eigenlijk al stoppen bij km 80.

Gisteren in de trein nog een hele discussie over electrisch of niet. Was leuk, meningen waren verdeeld, maar 'toegestaan voor soisantdoeze' . Hoera dan maar.

📱