woensdag 30 maart 2016

Pelgrimstocht voor Glutenvrij

oefenen en km's maken
Het zijn,  kortgezegd,  5  plaatsen die samen de ‘ Camino Francais’ vormen (800 km). Het begint in het prachtige Franse bergdorpje St. Jean-Pied-de-Port waar je vaak gewoon Nederlands  kunt praten (!), dan op naar die verrekte soms ijzige  Pyreneeën  in een altijd stormachtige wind (1500 mtr en je moet er overheen) dan zie je  Pamplona (van die stieren en waar alle wegen uit heel Europa samenkomen) , door naar de eindeloze Baskische wijnstreken waar oorlogen met de Moslims werden uitgevochten (karel de Grote) , dan naar de hete Mesetas en de hoogvlakte tussen Burgos en Leon waar het alleen maar warm is en je geen druppel water kunt vinden! Dan zie je de venijnige Montes de Leon aankomen met zeer steile beklimmingen en nog gevaarlijkere afdalingen  met op het hoogste punt (1500 mtr) het beroemde ‘Cruz de Ferro’ (ijzeren kruis),  waar elke peregrino zijn –van huis meegenomen anders telt het niet- steentje voorzien van goede wensen of een bede toevoegt aan de grote berg stenen rondom dat kruis. Een prachtige traditie en vaak het hoogtepunt van de reis. Vandaar uit nog een 200 km naar het uiteindelijke doel: Santiago de Compostela, de plaats waar Jacobus de Meerdere begraven ligt, zo gaat de sage . . . . .
Maar eerste moet je nog even het immer natte Galicië doorsteken en zoals meestal, het venijn zit m in de staart! Wanneer je een ‘Compostela’ wilt scoren, moet je kunnen bewijzen dat je de camino hebt gelopen/gefietst  of met de ezel (mag ook!), door minimaal 2 stempels per dag gedurende de laatste 200 km te kunnen  tonen. Op dat laatste stuk lopen er dus verschillende soorten ‘peregrinos’ door elkaar heen: de die-hards met de grote rugzakken die de 800 km hebben gelopen  (30-40 dagen)of gefietst (21 dagen), de 200 km lopers (10 dagen) met de kleine rugzakjes die alleen maar komen voor de ‘Compostela’ met de daarbij behorende volle aflaat. . . . .
botafumero in aktie
Dan hebben we nog de buitencategorie (van huis uit, Rome of Groningen etc) met minimaal 3 maanden sjouwen, en –ja, ja, de foetelaars, de hop-in-de-bus en er weer uit voor de stempel.
Enfin, op het einde lonkt de prachtige ‘Botafumero ‘ , het enorme wierrookvat dat door 8 knotsen van kerels door de kathedraal van Santiago wordt gezwaaid, een prachtig en indrukwekkende traditie, die overigens stamt uit de 12e eeuw, toen de peregrinos zwetend en riekend de kathedraal  betraden waarbij de pastoor een list verzon om die onwelriekende zondaars (dat waren ze vroeger, -ga jij maar als boetedoening de Camino lopen en we hopen dat je nooit meer  terugkomt-) niet te hoeven ruiken. Wierrook er overheen, zoveel mogelijk. Ook goed voor de ziel!
Met Roos in betere tijden. . . .
De pelgrims van nu en die van 1000 jaar geleden weten allemaal gevoelsmatig, dat  het einddoel wel gehaald moet worden, maar dat de weg er naar toe, de lange duur ervan, de ontberingen (!) , de opeenstapeling van mee- en tegenvallers gedurende zeg 4 a 5 weken in feite de hobbel  is die genomen moet worden. No pain, no glory! De CAMINO is de uitdaging!
En dat alles voor mij met een dubbel doel:
a)meer bekendheid geven aan Coeliakie, de ziekte waar kleindochter Roos (11) EN 160.000 andere Nederlanders aan lijden en b) geld inzamelen voor nader onderzoek van die ziekte.


Zoals gezegd, het geld gaat rechtstreeks naar rekening nummer NL76RABO0337809917 onder vermelding ‘Camino’ . OP gezette tijden krijg ik van de NCV de tellerstand door, die ik zal vermelden op dit Blog. Doen dus en dank je wel!

De tocht gaat zoals gezegd ca. 3 weken duren. Om in Bordeaux te komen (startpunt) is al een hele onderneming, immers de fiets plus bagage moeten mee hup de TGV in. Als het zo simpel was. . . Ik kom hier zeker nog op terug! Nog verder terugkijkend zijn materiaal en het onderhoud  een succesfactor.  Gelukkig heb ik in de thuisbasis een echte fietsenvakman die niet alleen garant staat voor puntgaaf onderhoud van de Flyer, maar ook meedenkt
over het verloop van de tocht. Neem eens een kijkje op www.nizetfietsen.nl .
In de aanloop van een oefen AmstelGold (nr 3 voor de kenners) namen we deze foto in de Bovenste straat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten